Impulse and Stupidity

No one commits stupidity, it happens. Only when something we do, goes wrong, we call it as stupidity. When the things go as per our plans or for that matter some action that we take impromptu succeeds, we do not call that as stupidity. But only when the plans do not work or worse, sudden action taken at that time, fails, we curse it as stupidity.

Stupidity need not be in the eye of the beholder. It is something that is not desired by the event itself. It is not a relative term. It is not the stupidity a person calls for the action of another person. It is the stupidity in nature. When stupidity takes place, things do go wrong as an event and not as pertaining to that event.

Whenever things do go wrong, we either justify the act saying I did what I thought was appropriate that time or we simply regret our act. In either case, the stupidity stands stall, glaring at us. If we are honest enough and do not wish to repeat the same or similar act in the future, we would develop certain intelligence towards handling such things.

Now look at the intelligence. Intelligence has to be committed, it doesn’t happen on its own.

Intelligence is also an absolute thing. This does not belong to one person. When enough of intelligence exists around the events, things go the way they are supposed to go. Our endeavor should be to merge with the intelligence around us and help ourselves get the desired result. The desire also should have intelligence and not be stupid to ask for unimaginable things to happen.

When we merge ourselves with the existing intelligence, we already know how to handle the situation. The appropriateness is decided by the requirement of the event and not by our convenience. The intelligence doesn’t necessarily accumulate by past experience and learning. Of course they can be referred to, but there are always surprises. Life offers situations beyond all experiences and cognition.

When we do the things as the situation demands without recognizing necessary intelligent thought around it, it may anyway go wrong. How do we react to any given situation depends on the thought we give around the situation and not only to the situation. Taking time at the time of the situation may help us think. Revisiting the set goals and objectives might help. Or overall understanding of the situation will lead to the required action.

Intelligence comes with clarity of the mind. Confusion is not stupidity but lack of intelligence is. In the state of confusion, we do not do things that come to our mind. In stead, we seek clarity in ourselves. Clarity comes by merging ourselves with intelligence. Sincere, patient and truthful efforts take us to this path of merging with intelligence.

- VV

Thought as they thought....

"I think, therefore I exist" - René Descartes.

"I exist, therefore I think" - Sadguru.

"The thought exists in unconsciousness" - Ap Dijksterhuis. (Unconscious Thought Theory UTT)

"Thought is the movement from knowledge" - Jiddu Krishnamurti.

"Thoughts are your guests" - OSHO.

"We are what our thoughts have made us" - Swami Vivekananada.

"The mind is but an aggregate of thoughts and the "i" thought" - Ramana Maharshi

"You can not separate yourself from your thought" - UG.

ಹೀಗೊಂದು ರಾತ್ರಿ :

ಇವತ್ತಿನ ರಾತ್ರಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಹೊರಗಡೆ ಮಳೆ, ಸಿಡಿಲನ ಆರ್ಭಟ. ಎಲ್ಲೋ ಒಂದೆಡೆ ಒಲವು ಮಗ್ಗುಲನ್ನು ಬದಲಿಸಿತ್ತು. ದೂರದ ಮುಗಿಲಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮೋಡಗಳು ಸಂಧಿಸಿದ ಹೊತ್ತು. ಅದು ಅಪ್ಪಿಗೆಯೋ, ದೂರವಾಗಿದ್ದ ಸಂಬಂಧದ ದೂರಿನ ಮೊರೆಯೋ, ಕೇಳಲು ಹಿತಕರವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಮೋಡ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದಂತೆ "i am in love" ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮೋಡ ಧ್ವನಿಗೂಡಿಸಿದಂತೆ, ಧ್ವನಿ ಬಾನಿನಲ್ಲಿ ಮೊಳಗಿದಾಕ್ಷಣ ಅವರೀರ್ವರ ಕಣ್ಗಳು ಮಿಂಚಿದಂತೆ, ಮಿಂಚಿನ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊನಲು ಹರಿದಂತೆ, ಹರಿದು ತಮ್ಮಂತೆಯೇ ಮಿಡಿದು ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಹಲವಾರು ಹೃದಯಗಳಿಗೆ ತಂಪು ಹೊಯ್ದಂತೆ ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಜೋಡಿಗೆ ಇಂದು-ಹಿಂದೆಂದೂ ಬರಬಾರದಾಗಿತ್ತೆ ಎನ್ನುವ ಮರುಗು, ಬಂದಾಯ್ತಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಮುಜುಗರದ ಉಲ್ಲಾಸ. ಬಾಲ್ಕನಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುವದರಿಂದ ಕಾಲು ಬಾಲ್ಕನಿಯಿಂದಾಚೆ ಹೊರ ಹಾಯ್ದಿದ್ದವು. ಅವರಿಬ್ಬರ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಪಟ ಪಟ ಸಿಡಿಯುವ ಪುಟಾಣಿ ಹನಿಗಳು. ತಮ್ಮ ಹಸಿ ಕಾಲನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಹಸಿ ಕಾಲಿಗೆ ತಾಕಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಚಳಿ ಮುಟ್ಟಿಸಿ ಕಾಲು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತುಂಟಾಟ. ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಲಿದಷ್ಟೂ ಹನಿಗಳನ್ನೆತ್ತಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಮುಖಕ್ಕೆರಚುವ ಚೆಲ್ಲಾಟ. ಜಗತ್ತಿನ ಸುಖವೆಲ್ಲ ಈ ರಾತ್ರಿಯ ಮಳೆಯಾಗಿ ಸುರಿದರೆ ಆ ಮಳೆಯನ್ನು ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವ ಹುಡುಗಾಟ.

ಗಾಳಿ ಹರಿದು ಮಳೆಯನ್ನೀಚೆ ಹೊಯ್ದಾಗ ಮುಖಕ್ಕೆ ಸಿಡಿಯುವ ಹನಿಗಳು ಅದ್ಯಾವ ದುಃಖದ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಒರೆಸಿದವೋ, ಅದ್ಯಾವ ಆನಂದಬಾಷ್ಪಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸಮ್ಮಿಲಿತವಾದವೊ, ಆ ಹನಿಗಳಿಗೇ ಗೊತ್ತು. ಒಮ್ಮೆಲೇ ಉಕ್ಕುವ ದುಃಖ, ದುಗುಡದ ರೋದನೆ, ಸಿಡಿಲಿನ ಅಬ್ಬರದ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಗಹಗಹಿಕೆಯ ನಗುವಾದದ್ದು ಬಹುಶಃ ಅವರಿಗೂ ಕೇಳಿಸಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಅವಾಗ್ಗೊಮ್ಮೆ ಇವಾಗ್ಗೊಮ್ಮೆ ಅವಳು ಇವನನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಗುದ್ದಿ, ಸರಿಯಾಗಿ ಮೋಡದ ಥರಾನೇ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇಗ ಇನ್ನು... ಸಿಗಬಾರದಿತ್ತೇ ನೀನು... ಇನ್ನಾದರೂ ಕೂಡಿಟ್ಟುಕೊ, ನೀ ನನ್ನನೂ ಎಂದದ್ದೆ ಬಂತು...

ವ್ಹಿಸ್ಕಿಯ ಹರಿವು ಬಿಸಿಯುಸಿರನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಿಸಿಮಾಡಿ ಚಳಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿತು. ಈಗಾಗಲೇ ಕದ ತಟ್ಟಿದ ನಿದ್ರಾದೇವಿಯನ್ನು ಬರಮಾಡಲು ಒಳಗಡೆ ಹೋದೆ. - VV

Holi

26th March 2013

Holi : The views on this festival are as diverse as its colors. Think of a locality full of harmony and peace, people loving to see each other's faces, share sweets and happiness with them, playing colors in fun, clean and hygienic way, keeping in mind there is no vulgar wastage of natural resources, it's perfectly fine to play holi.

The other scene is - people want to take revenge on others by smearing them with what not, in the name of holi, thus depleting water even more, not enjoying what they do and not leaving others to their state by dragging them to play, indulging in exchange of unwelcome words and thoughts... it's perfectly unnecessary to play holi.

Whether we help parched areas by not playing holi? It's the same question as whether we help malnourished children by not wasting food.

To me, festival is when we bring smile on the faces of the smile deprived.

ಕನ್ನಡಿ

ಕನ್ನಡಿ:

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕನ್ನಡಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಕ್ಕಿ ನೋಡಿತು. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಸೇರಿದ ತಕ್ಷಣ ಕನ್ನಡಿಯ ಕಣ್ಣು ಬೇರೆ ಕಡೆ ತಿರುಚಿಕೊಂಡವು. ನನಗೋ ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಸಂಕೋಚ ಎರಡೂ ಆದವು. ನನ್ನನ್ನೇಕೆ ಕನ್ನಡಿ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಾದರೆ ನೋಡದೆ ಇರುವವನನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಇರುವೆನಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂಕೋಚ. ಹಾಗೇ ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಿದಾಗ ಅದರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲೇನೋ ಹೇಳಲಾಗದ ನೋವು, ಮಾಡದ ತಪ್ಪಿನ ಅನುಭೂತಿ ಕಂಡು ಬಂದವು. ಮಾತನಾಡಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಕನ್ನಡಿಯೇನೋ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಬಾಯಿ ತೆಗೆಯಿತು. ಶಬ್ದ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟು ದಿವಸ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ಪುನಃ ಹೇಳಲಿಕ್ಕಾಗದ ತಾತ್ಸಾರ, ಜುಗುಪ್ಸೆ ಹಾಗೂ ಬೇಸರ ಕಂಡುಬಂದವು. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬಾಗಿಲಿನ ಸದ್ದು ಕೇಳಿ ಬಾಥ್ ರೂಮಿನಿಂದ ನಾನು ಹೊರಗೆ ಬಂದೆ. -VV

The Mirror:

At once, mirror saw me for a moment. No sooner the eyes met, than the mirror resorted to evasive looks and avoided direct eye contact with me. I had bewilderment mixed with sheepishness. Bewilderment because I wondered why the mirror was not looking at me. Sheepishness because I was looking at someone who is turning eyes away from me. With more intent, when I examined deeper, I observed a kind of inexplicable pain and burden of mistake that was not committed. When I opted to ask mirror about it, it thought of something and opened its mouth. There was no voice. There were boredom, disregard and disgust of talking about the same thing time and again with me. I came out of bathroom hearing some sound near the door.
-VV

ಚಿಗಳಿ !

ಮಸ್ತ್ ಪೈಕಿ ಗಿಡದಾಗಿನ ಹುಣಷಿ ಹಣ್ಣು, ಛೊಲೋ ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ, ಒಳ್ಳೆ ಎಣ್ಣಿ, ಕೆಂಪಾಗ್ ಲಾಲನ ಖಾರಪುಡಿ, ಜೀರಗಿ, ಶೀ ಅಂದ ತಾಜಾ ಬೆಲ್ಲ, ಒಂದ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಇಂಗು, ಎಲ್ಲಾ ಹಾಕಿ ಒಳ್ಳಾಗ ಕುಟ್ಟ ಬಾರದ ಕುಟ್ಟಿ, ಸಣ್ಣು ಸಣ್ಣು ಉಂಡಿ ಮಾಡಿ ಕಸಬರಿಗಿ ಹಿಂದಿನ ಕಡ್ಡಿಗೆ ಶಿಗಿಸಿ ಚೀಪಿದ್ರ, ಆಹಾಹಹಾ ! ನಮ್ಮೆಲ್ಲಾರ್ದೂ ಸಣ್ ಹುಡುಗುರ್ ಇದ್ದಿದ್ದ್ ದಿನಾ ನೆನಪಾಗೂದಿಲ್ಲ ? ಏನ್ ಹೇಳ್ತೀರಿ?

A thoughtful new year.

When the busily sleeping TIME turns its side,
One year is called as old and another one as new.
Along with that, we proceed to be one year older in cognition.
Trying to redefine the failures, rediscover the possibilities.
Munching on our success, relishing our happy moments.
With new rays of hope in our eyes for the coming year.
With fear mixed excitement of the unknown and preparedness for the well-known.
We make and break resolutions, we fight with others and self.
We fall in love, break few hearts, reinvent some relationships.
If mundaneness was living, we would rather be dead by now.

Let's live each day towards being ourselves, taking a stand for others.
Causing happiness for self, family and society.

Wish you all happy new year.

zulf-e-jaana ki daastaan

No doubt, I've been always fascinated by the beauty of women but more by the way it's been eulogized in urdu poetry. Among all the exquisite parts of a woman's body, her hair is something that catches attention of the writers and readers alike. At the mention of ज़ुल्फ़, poetry lover loses himself in imagining fragrant, thick, wet, long and intoxicating hair of an unknown beauty. Hair doesn't need a face to be imagined. Tress is such a unique part of a woman's body that doesn't require adornment. It is beautiful the way it is, whether it is left loose or tied in a particular fashion.

I for one, have been admiring the beauty of curls and the beauty of praising them in urdu poetry. The following are few couplets I came across which I thought I should list for other poetry lovers to relish.

The combination of two legends - Javed Akhtar and Nusrat Fateh Ali Khan created some enthralling music and lyrics that one would hardly forget. In one of landmark ghazals of Akhtar sahab - AFREEN,  see how beautifully he has mentioned the variance of tresses. 

ज़ुल्फ़ ए जाना की भी लम्बी है दास्ताँ 

ज़ुल्फ़ की मेरे दिल पर हैं परछायियाँ 

ज़ुल्फ़ जैसे के उमड़ी हुई हो घटा 

ज़ुल्फ़ जैसे के हो कोई काली बला 

ज़ुल्फ़ उलझे तो दुनिया परेशान हो 

ज़ुल्फ़ सुलझे तो यह ज़ीस्त आसान हो 

ज़ुल्फ़ बिखरे सियाह रात छाने लगे 

ज़ुल्फ़ लहराए तो रात जाने लगे 

ज़ुल्फ़ ज़ंजीर है फिर भी कितनी हसीन 

रेशमी रेशमी, अंबरी अंबरी 

आफरीन आफरीन 

हुस्न ए जाना की तारीफ मुमकिन नहीं

Where as he works out permutations of venerating hair of his beloved, he says it's so difficult to put the beauty in words in compliments.  He calls the swirls as shadow, a cloud, a scourge. If the hair is open it may bring distraught to the world and when raveled, it could ease up the living. It can spread the dark night when open and make the night going when flutters. It's a lovely shackle, silky and fragrant. It is however, not possible to praise the beloved. 

One poet has written the following in taking a friendly jibe at women's tresses. 

जो फंसा फिर न कभी उसने रिहाई मांगी 

तेरी ज़ुल्फोने अजब जाल बिछा रखा है 

चूम लेती हैं लटक कर, कभी चेहरा कभी लब 

तुमने ज़ुल्फोंको बहुत सर पे चढ़ा रखा है

It goes like - the one who has been trapped in a ploy will never seek release as your tresses have spread such a net.

Hanging down, they kiss your face and lips, dare you have exempted your tresses a bit too much !

In another expression, one jealously exclaims,

अपने बालोंको तो लिल्लाह सावरा कीजिये 

हाय कंबख्त ये पीछे ही पड़े रहते हैं

In an attempt to grab attention of the beloved, already frustrated lover suggests her to mend her hair for heaven's sake. Dam they persistently annoy (me more than you! that is) 

Akbar Allahabadi, known for his wit and humor, mentions about hair as below:

उधर जुल्फों में कंघी हो रही है ख़म निकलता है 

इधर रुक रुक के खींच खींच के हमारा दम निकलता है 

इलाही खैर हो उलझन पे उलझन बढ़ती जाती है

न उनका ख़म निकलता है न हमारा दम निकलता है

There, she's combing, unraveling intertwined tresses, here i heave an impatient breath. God forbid the complication is increasing but neither the twine is raveled nor the sigh is relieved. 

Ghalib also has used Zulf in many of his couplets. In one, he describes the luck of a person whom the beauty has bestowed upon herself as - 

नींद उसकी है, दिमाग उसका है, रातें उसकी है 

तेरी जुल्फें जिस के बाज़ू पर परीशां होगईं 

As if, the person either sleeps, thinks and has the nights or he doesn't. Who would? on whose shoulders are resting your curls? 

There are many more couplets on the beauty of hair in the form of becoming fun of it or praising it. The above are my favorites.

Droplets

Aug 30, 2012

ಮಳೆಯ ಹನಿಗಳು ಗೋಡೆಗೆ ಸಿಡಿದು ತುಂತುರಿನ ಚಿತ್ತಾರ ಬಿಡಿಸಿದ್ದವು. ಗೋಡೆ ಹಸಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಹನಿಗಳು ನೀರಾಗದೆ ಹಾಗೇ ಒಂದಕ್ಕೊಂದರಿಂದ ದೂರ ದೂರಾಗಿ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಕೂತಿದ್ದವು. ಆ ಹನಿಗಳ ಹಿಂಡನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹನಿಗಳ ಮೆಲಿದ್ದದನ್ನು ಕಂಡು ಮೈ ಪುಳಕಿತವಾಯಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೊದು ವಿಚಾರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಾ ನಕ್ಕರೆ ಎಲ್ಲ ಬಿಂಬಗಳೂ ನಕ್ಕು, ನಾ ಮುಖ ಗಂಟಿಕ್ಕಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಗಂಟಿಸ್ಸಿಕುವುದೇ ನಿಜವಾದರೆ ಏಕೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹಲವಾರು ಬಿಂಬಗಳು ಹಲವಾರು ಮುಖವಾಡಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತವೆ ? ಅಥವಾ ಆ ನನ್ನ ಬಿಂಬಗಳು ಜನರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡಿಗಳೇ? ಇಲ್ಲಾ, ನನಗೊಂದು ಕಂಡು ಬೇರೆಯವರಿಗಿನ್ನೊಂದು ಕಾಣುವ ಮಿಶ್ರ ಸಂವೇದನೆಯೇ? ಹೀಗೆಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಮೇಲಿನ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹನಿಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆರಳು ಹರಿಸುವುದೇ ತಡ, ಎಲ್ಲ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ತಮ್ಮ ಭಾರಕ್ಕೆ ತಾವೇ ಕೆಳಗಿಳಿಯತೊಡಗಿ ಕವಲುಗಳಾಗಿ ಹರಿದು ನೆಲ ಸೇರಿ ಇಂಗಿಹೊದವು. ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಮೂಟೆ  ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಬೇರೊಂದು ಹನಿಗಳ ಗೋಡೆ ಹುಡುಕತೊಡಗಿದೆ. - VV

Rain had showered an asymmetrical, yet beautiful pattern of drops on that wall. Since the wall was wet, the drops were able to clasp on to wall, standing away from each other. Spellbound by the sight, i was also thrilled to observe my reflection on all the drops. Along crashed ashore a wave of doubts. If this is natural that when I smile all reflections smile and when I frown, all reflections replicate, then why do many masks are iconified by my demeanor? Or are my reflections, interpretation of people? Or is it a disillusioning synesthesia? In those thoughts, no sooner than my finger moved on the top row of the drops on the wall, those slithered down, embracing each other as they slided, as if shedding solitude had overwhelmed their heaviness. Promptly, they were absorbed by the sod beneath. I went on looking for another such wall with matilda of my questions. -VV

रिश्ते

June 21, 2012
रिश्ते बादल के जैसे होते हैं 
कोई घने और काले तो कोई हलके और खोकले
कई प्यार बरसाकर जाये तो कई यूँ ही मंडराते रहें
पर जाना है किसी दिन सब रिश्तोंको, वक़्त की हवा के साथ
कोई यादोंसे भिगोकर जाएँ तो कोई यूँही रह गुज़रकर जाएँ - VV

Holi

Mar 8, 2012

फूल, पत्ते, मौसम और रास्ते,
याद दिलाएं तुम्हारे, जिसमे हम साथ थे,
नीले, लाल, गुलाबी और पीले,
हर एक रंग में सिर्फ तुम ही मिले.

Happy Holi.